Dag 23, 20 maart. Johannesburg en Soweto
Vanochtend iets na 9 worden we opgehaald voor een tour door Johannesburg en Soweto.
Een geluk bij een ongeluk (corona) is dat we nu de enige twee bij de tour zijn. We hebben dus een privé tour. Als eerst gaan we richting Constitution Hill. Het begint al goed, deze is gesloten wegens het virus.
Daarna gaan we naar het voormalig hoogste gebouw van Afrika, een oud hotel van 223 meter hoog. Het gebouw is volledig leeg, maar je kunt alleen nog met de lift naar de bovenste verdieping. Hier krioelt het normaal van de toeristen, maar wij zijn nu de enigen. Wel lekker rustig, maar wel een raar idee.
Het uitzicht is er niet minder om.
De volgende stop is het apartheidsmuseum. Deze is gelukkig nog niet gesloten. Morgen is ook deze dicht. Het apartheidsmuseum zit direct naast het pretpark, Gold Reef City waar we anders morgen heen zouden gaan, maar ook deze is ondertussen gesloten.
Het museum was uiteraard indrukwekkend en het blijft bizar dat de apartheid eigenlijk nog maar zo kort geleden is afgeschaft.
Na het museum rijden we nog even bij het stadion langs, waar de finale van het WK in 2010 werd gespeeld.
Hierna gaan we door naar Soweto. Mijn idee bij Soweto was altijd dat het een sloppenwijk van Johannesburg was. Dit blijkt toch heel anders te zijn. Johannesburg is een stad met 5 miljoen inwoners en Soweto is een stad op zichzelf met nogmaals 5 miljoen inwoners.
En hier staan dus niet alleen de zelfgebouwde huisjes, maar ook flinke woningen waar niks mis mee is. De mensen die hier vandaan komen en het nu goed voor elkaar hebben willen hier toch vaak blijven wonen en bouwen hier dan een mooi huis.
In de tijd van de apartheid werden kleinen huisje voor de zwarten beschikbaar gesteld i sSoweto en eigenlijk worden nu nog steeds vergelijkbare huisjes gebouwd door de regering. De mensen die op de wachtlijst staan, wat jaren kan zijn, bouwen dus zelf huisjes van golfplaten e.d. die illegaal van stroom worden voorzien.
Als we bij een deel met de zelfbouwhuisjes zijn, worden we door een meisje rondgeleid en kunnen we ook bij een gezin in een huisje kijken. Het is hier bloedheet uiteraard. De zon op een metalen dak is niet het meest comfortabel.
Sinds vorig jaar hebben ze nu wel gemeenschappelijk tappunten voor drinkwater. En ze hebben gemeenschappelijke wc’s met een sceptic tank die een keer per maand geleegd wordt.
Ze hebben er zelfs een kinderdagverblijf gemaakt.
Al met al zeer indrukwekkend om te zien en te beleven vooral.
De volgende stop, nog steeds in Soweto, is een museum gewijd aan Hector Peterson. Dit was een 12 jarige jongen die tijdens onderwijsprotesten werd doodgeschoten door de politie. Helaas blijkt ook dit museum gesloten. We krijgen nog wel zijn verhaal te horen en uitleg over het monument.
Hierna lopen we terug naar onze auto en gids, die even met Gea op de foto wil.
De volgende halte is het huis van Nelson Mandela. Dit is dus ook zo’n huisje die beschikbaar was gesteld en waar hij voor zijn gevangenschap heeft gewoond.
Het was een indrukwekkende dag en we hebben ondanks dat er hier en daar wat dicht was veel gezien en gehoord van onze gids Emma.
Morgen onze laatste dag en hopelijk vliegen we ‘s avonds weer richting Amsterdam.
Groeten Leo